Jak prowadzić konsultację trenerską?

Sprzedaż treningów to nierozerwalna część Twojej pracy. Gdy zaczęłam pracować jako Trener Personalny, w bardzo szybkim czasie zaczęłam bić rekordy sprzedaży treningów w sieciach klubów Pure. Zastanawiałam się skąd takie wyniki. Tak byłam totalnie nieświadoma.Od 7 lat moje życie zawodowe kręci się wokół 1,5 godzinnej rozmowy z klientem. Dla mnie jest już to tak oczywiste, że wydaje mi się, że nic Was nie zaskoczy. Trenerzy którzy wyszli spod moich skrzydeł również kiedyś zaczynali. Są potwierdzeniem, że ta wiedza się sprawdza. Są potwierdzeniem, że dobrze poprowadzona konsultacja daje Ci 100% skuteczności. Przede wszystkim wtedy… gdy klient nawet w snach nie myślał, że będzie miał Trenera Personalnego.

Od 7 lat nauczam indywidualnie Trenerów sprzedaży. Wielu pyta dlaczego uczę tego aż 12 godzin… Dlatego, że Ty swojego zawodu uczysz się całe życie.

Można rozmawiać z klientem normalnie, ale można też piekielnie skutecznie.

Przedstawiam Wam coś co jest ułamkiem wiedzy, ale wierzę w to, że wielu z Was pozwoli usystematyzować swoje rozmowy z klientami i sprawi, że Wasza sprzedaż pójdzie w górę. Kolejność nie jest przypadkowa. Od ostatnich 2 lat usiłuje podważać ten system, ale ni huhu. Ten sprawdza mi się najlepiej (jest to uboższa wersja).

Przed Wami uproszczona wersja konsultacji. Osoby które mnie śledzą wiedzą, że tej wiedzy strzegę jak oka w głowie 😉 Dzisiaj się tylko skupię na tym by te elementy były zawarte w Waszych konsultacjach.

  1. Rozmowa

Tutaj standardowe przełamanie lodów, ale też rozmowa o tym co czeka Klienta na konsultacji. Ile będzie trwała i co będziecie robić.

  1. Pomiary

Analizator składu ciała, ciśnienie krwi, zdjęcia, WHR, BMI – możemy polemizować o prawdziwości wyników niektórych z tych pomiarów. Jedno jest pewne – to robi robotę.

  1. Kwestionariusz Medyczny

Ponad 40 dokładnych pytań na temat zdrowia. Tak dobrze słyszałeś. Sztuką jest poprowadzić kwestionariusz tak by była to swobodna rozmowa, a nie wypełnianie nudnych papierów.

  1. Styl życia

Niezbędny do opracowania planu działania tak, by klient nie miał możliwości wymiksowania się i zasłonięcia „nie mam czasu” 😊

  1. Cele treningowe

Przeznacz na ten element minimum 15 minut i zadbaj by wyciągnąć od klienta prawdziwe „dlaczego?”

  1. Trening próbny

Pamiętaj o tym, że ma być dla klienta i ma pokazać co kupuje, a nie ma być treningiem samym w sobie. Sprzedać się tutaj trzeba umieć.

  1. Plan działania

Przedstaw klientowi wizję drogi do jego celu, podkreślając złożoność tematu. Mów o tym tak, jakby sam miał to wszystko zrobić.

  1. Finalizacja

Powinna trwać max minutę. Bez negocjacji, bez gratisów, bez płaszczenia się przed Podopiecznym. Nie obniżaj swojej wartości.

  1. Zasady współpracy.

Jasne, klarowne, tu nic nie może pozostać bez odpowiedzi. Weź koniecznie podpis o klienta, że akceptuje zasady współpracy !!!

Jeśli miałabym podać Ci jedną rzecz, która może wiele zmienić w Twojej sprzedaży… Pilnuj po prostu tej kolejności, a zobaczysz jak wiele się już zmieni.

Rozsypana posypka w kształcie serduszek

Trening u osób z chorobą Hashimoto

Niniejszy artykuł ma za zadanie poszerzanie wiedzy Trenerów Personalnych nt treningu z osobami z konkretnymi schorzeniami. Przypominamy, że proces zdrowienia powinien następować z udziałem różnych specjalistów. Potraktuj ten artykuł jako poszerzenie swojej wiedzy, ale pamiętaj, że każda osoba z którą spotykasz się w swojej pracy, to odrębna historia.

Hashimoto to autoimmunizacyjne zapalenie tarczycy, którego przyczyny nie są jeszcze lekarzom znane. W przypadku tej choroby organizm sam atakuje i wyniszcza tarczycę, czego częstym skutkiem jest niedoczynność tarczycy. W głównej mierze, problem z Hashimoto dotyka kobiet w średnim wieku, jednak może on spotkać również mężczyzn, dzieci oraz kobiety w różnym wieku. Ludzie często bywają nieświadomi tej choroby ponieważ może ona przebiegać w okresach bezobjawowo. Drugim powodem, dla którego ludzie często żyją w nieświadomości swojej choroby jest fakt iż tłumaczą oni symptomy niewysypianiem się, stresem, wiecznym pośpiechem czy pracą czyli w skrócie dość powszechnym teraz ,,stylem życia’’. Co zatem, Trenerze, powinno wzbudzić Twoją czujność podczas konsultacji?

Do najczęstszych objawów Hashimoto zalicza się:

  1. Zmęczenie, ociężałość, ‘leń’
  2. Osłabienie mięśni
  3. Bóle stawów i kości
  4. Częste zachorowania, osłabienie układu odpornościowego
  5. Wahania nastroju, tendencja do przygnębienia lub depresji
  6. Wrażliwość na temperaturę, częste uczucia zimna
  7. Blada, sucha skóra, słabe włosy i paznokcie
  8. U kobiet intensywne, obfite miesiączki
  9. Zatwardzenia

Dzięki sprawnie przeprowadzonej konsultacji, u osoby która nie jest świadoma, że jej objawy mogą wskazywać na chorobę, będziesz w stanie zlecić zrobienie odpowiednich badań. Niemal wszystkie te objawy tak jak wspominałam wyżej, często kojarzone są z trybem życia jaki prowadzi dana osoba i mogą one być właśnie w ten sposób tłumaczone. Brak efektów treningowych, złe samopoczucie oraz pozostałe objawy choroby zataczają błędne koło powodując w skutkach nasilenie się objawów związanych z zaburzeniami gospodarki hormonalnej i pracy organizmu.

Trening u osób z chorobą Hashimoto

Pamiętać należy, że każdy trening, u każdej osoby zdrowej czy chorej, to stres, który nakładamy na ciało. W momencie kiedy trening jest odpowiednio dobrany może on mieć skutki przeciwzapalne, jednak gdy źle dobrany może być wręcz przeciwnie i prowadzić do gorszego samopoczucia i wzmożonych objawów choroby.

  1. TRENING SIŁOWY tak czy nie?

Mikrouszkodzenia komórek do których doprowadzamy podczas treningu,zwłaszcza siłowego- który łączy w sobie ćwiczenia ekscentryczne jak i koncentryczne, z nakładem ciężaru większym niż ten do którego przyzwyczajone jest ciało podopiecznego- mogą skutkować reakcją zapalną całego organizmu co otwiera drzwi do dalszych i innych problemów zdrowotnych. Osoba, która choruje na Hashimoto i zmaga się ze stanem zapalnym w organizmie na co dzień, jest bardziej podatna oraz dodatkowo narażona na negatywne skutki kolejnych stanów zapalnych. Wprowadzenie treningu siłowego jest więc możliwe, jednak należy pamiętać o odpowiedniej regeneracji, a raczej wydłużeniu czasu regeneracji (dni wolne od treningu siłowego), gdyż możliwości regeneracyjne ciała osoby chorej na Hashimoto są dużo mniejsze niż u osoby zdrowej. Trening siłowy powinien być pozbawiony doprowadzania do upadku mięśniowego, czyli momentu, w którym podopieczny nie jest w stanie dalej ćwiczyć nie kompensując przy tym techniki wykonywanego ćwiczenia, unikniemy dzięki temu reakcji DOMS.

  1. TRENING FUNKCJONALNY, TRENING Z OBCIĄŻENIEM WŁASNEGO CIAŁA tak czy nie?

Osobom cierpiącym na chorobę Hashimoto zalecana jest umiarkowana aktywność fizyczna, której poziom intensywności określić należy indywidualnie do możliwości i poziomu zaawansowania podopiecznego. Umiarkowany wysiłek fizyczny wedle zaleceń WHO to ten na poziomie 40-60%  HRR. Zatem trening funkcjonalny czy trening z obciążeniem własnego ciała jest jak najbardziej wskazany.  

  1. KORTYZOL, a co z nim?

Zbyt duży wysiłek, i powstałe mikrourazy mogą doprowadzić do puchnięcia i tycia osób chorych. Hormony stresu, czyli między innymi kortyzol (który u osób z Hashimoto i tak jest już podwyższony) którego poziom podnosimy podczas treningu, powodują zbyt dużą produkcję kwasów żołądkowych, co może skutkować wrzodami żołądka, zespołem jelita nadwrażliwego czy zespołem nieszczelnego jelita. Podniesienie poziomu kortyzolu może przyczynić się również do problemów ze snem, z gospodarką cukrową czy wahaniami nastroju. Warto więc unikać treningu o wzmożonej intensywności, ponieważ może on wpłynąć na nasilenie się objawów choroby.

  1. RELAKS, STRETCHING I ZABAWA

W planie treningowym  warto również zawrzeć elementy stretchingu, które mogą mieć zbawienne efekty w odniesieniu do gospodarki hormonalnej i obniżyć poziom kortyzolu. W ramach cardio warto zalecić aktywność fizyczną, która sprawia podopiecznemu frajdę i poprawia nastrój np. rower, taniec, rolki, czy basen.

Podsumowanie

Trening z osobą zmagającą się z chorobą Hashimoto to trening, który uczy, że mniej znaczy więcej. Trening ten też uczy, że mimo wcześniej przygotowanych planów, często będziesz musiał zmieniać trening na bieżąco reagując na obecne samopoczucie podopiecznego, może się bowiem okazać, że najlepszym treningiem w danym dniu będzie godzina stretchingu zamiast przygotowanego obwodu. Ważne jest by odłożyć na bok wszelkie motywujące ,,kopniaki’’ w cztery litery podczas treningu. Komunikacja z podopiecznym powinna być na tyle dobra, aby móc z łatwością odróżnić ,,narzekanie’’ od faktycznego stanu rzeczy. Warto zastanowić się nad skalą określania intensywności ćwiczeń: np. 1-10. Dzięki tej skali Twój podopieczny będzie w stanie dosyć obiektywnie określać intensywność ćwiczeń jakie wykonuje.

Marta Jankowska Trener Personalny

  1. http://www.the-aps.org/mm/hp/Audiences/Public-Press/2017/27.html
  2. https://www.physiology.org/doi/full/10.1152/japplphysiol.00971.2016
  3. http://www.shapesense.com/fitness-exercise/calculators/heart-rate-reserve-calculator.aspx
  4. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK459262/
  5. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/7481277

Trenerze
Wiem, że masz dość spamu na swojej skrzynce. Wiem też, że mogę dać Ci więcej niż myślisz. Gratuluję Ci, że wybrałeś zawód Trenera. Jeszcze bardziej gratuluję, że chcesz być najlepszy na rynku. Zapisz się na mój newsletter, a obiecuje Ci, że przy Twoim 100% zaangażowaniu nic Cię nie powstrzyma i uciekniesz konkurencji. To Ty będziesz wyznaczał trendy.
Do usłyszenia.
Kasia F.

[mc4wp_form id=”1980″]

Lekarz mierzy ciśnienie

Leki stosowane w anemii

Niniejszy artykuł ma za zadanie poszerzanie wiedzy Trenerów Personalnych nt nazw leków, które są brane przez ich Podopiecznych i ich ewentualnych skutków niepożądanych, które mogą przeszkadzać w osiąganiu celów treningowych. Przypominamy, że proces zdrowienia powinien następować z udziałem różnych specjalistów. Potraktuj ten artykuł jako poszerzenie swojej wiedzy, ale pamiętaj, że każda osoba z którą spotykasz się w swojej pracy, to odrębna historia.

Anemia czyli niedokrwistość jest to stan, w którym nasz organizm produkuje niewystarczającą ilość krwinek czerwonych. Najczęstszą przyczyną jest niedobór w organizmie żelaza, kwasu foliowego czy witamin z grupy B, jak witamina B12 czy B6.

Zajmiemy się głównym zagadnieniem- niedokrwistością z niedoboru żelaza.

Przyczyny niedoboru żelaza:

  • Zmniejszona podaż w diecie
  • Zaburzenia wchłaniania
  • Obfite miesiączki
  • Krwawienie  z przewodu pokarmowego – wrzody żołądka, stosowanie kwasu acetylosalicylowego, bądź niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Potencjalną przyczyną jest również nadmierne nawodnienie organizmu, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, przewlekłe przemęczenie oraz przetrenowanie organizmu.

Czy Twój klient może mieć anemię? Odpowiedz sobie na następujące pytania:

  • Czy jest apatyczny
  • Czy mimo czasu na regenerację po treningu jest cały czas zmęczony?
  • Jak wygląda jego skóra- czy jest blada, przesuszona?
  • Czy ma sińce pod oczami?
  • Czy narzeka, że ma kruche paznokcie?
  • Czy zauważyłeś, że ostatnio w trakcie treningów męczy się szybciej?
  • Jak ocenisz jego koncentracje? Czy nie wydaje się ostatnio bardziej senny?

Klient może nie połączyć tych faktów, przecież tyle stresu w pracy, w domu, mało śpi.

Badania – nazwę ją obowiązkową trójcą:

  • MORFOLOGIA- ocena MCV( średnia objętość krwinki)
  • POZIOM ŻELAZA
  • POZIOM FERRYTYNY- odzwierciedla stan zapasów żelaza i jest najbardziej dokładnym badaniem w celu rozpoznania niedokrwistości z niedoboru żelaza

Zakładamy teraz, że nasz klient ma zdiagnozowaną anemię, mało tego stosuje odpowiednie leki, więc ten problem nas nie dotyczy. Czy aby na pewno?

Preparaty żelaza Wchłanianie żelaza jest odwrotnie proporcjonalne do podanej dawki (im większa dawka, tym mniejsze wchłanianie) oraz proporcjonalne do stopnia niedoboru (im większy niedobór żelaza, tym lepsze wchłanianie)

Scenariusz nr 1 – Twój klient zażywa preparaty  uzupełniające żelazo. Skonsultowane z lekarzem. Ustalona dokładnie dawka i sposób, w jaki ma je zażywać-OK

Scenariusz nr 2 – Klient zażywa preparaty żelaza, ponieważ sąsiadka mu poleciła, reklama była w telewizji, bo stwierdził, że  w sumie co to za filozofia połknąć tabletkę z żelazem.

Czy Twój klient wie, że:

  • Zażywanie kwasu askorbinowego(wit. C) zwiększa wchłanianie żelaza podanego doustnie?
  • Jednoczesne spożywanie cholestyraminy (preparat obniżający poziom cholesterolu zmniejsza wchłanianie żelaza?  Czy Pani X walcząca pod Twoim czujnym okiem z otyłością, nie wspomniała Ci czasem, że musi schudnąć ze względu na cholesterol?
  • Inhibitory pompy protonowej zmniejszają wchłanianie? Pani Y wspominała coś o wrzodach żołądka/refluksie/zgadze? Czy wiesz, że osoby z tymi dolegliwościami tak się do nich przyzwyczajają, że zażywanie np. IPP traktują jak poranne picie kawy? Skoro o kawie już mowa..
  • jednoczesne spożywanie produktów spożywczych zawierających związki kompleksujące żelazo, np. fityniany, fosforany, szczawiany, zawarte m.in. w: kawie, herbacie, warzywach, mleku i jego przetworach zmniejsza wchłanianie. Czy Twój podopieczny wie, że należy zachować co najmniej 2 h odstępu między podaniem preparatu żelaza i spożyciem któregokolwiek z tych produktów?

Jakie problemy mogą się pojawić u Twojego podopiecznego w związku zażywaniem preparatów zawierających żelazo?

  • Nudności,
  • Biegunki,
  • Zaparcia,
  • Bóle brzucha,
  • Uczucie pełności,
  • Metaliczny smak w ustach,
  • Bóle i zawroty głowy
  • SKURCZE I BÓLE MIĘŚNI

O co zapytać podopiecznego? Najprościej czy zażywa:

  • Ascofer
  • Hemofer
  • Sorbifer
  • Uwaga na multiwitaminy zawierające żelazo
  • Acti-globin- „to tylko suplement wspomagający czerwone krwinki”

Trenerzy przedstawiłam Wam informacje na temat zagadnienia związanego z niedokrwistością, gdzie omówione problemy dotyczą tak naprawdę jednej małej tabletki, którą może zażywać Wasz podopieczny.

Literatura:

  1. Johnson-Wimbley TD, Graham DY. Diagnosis and management of iron deficiency anemia in the 21st century. Therap Adv Gastroenterol . 2011;4 (3):177-184.
  2. Goddard AF, James MW, McIntyre AS, Scott BB; British Society of Gastroenterology. Guidelines for the management of iron deficiency anaemia. Gut . 2011; 60 (10):1309-1316.
  3. Podolak-Dawidziak M: Niedokrwistości. W: Gajewski P., red.: Interna Szczeklika 2017. Kraków, Medycyna Praktyczna, 2017: 1711–1736

 

Anna Jakubiec


Trenerze
Wiem, że masz dość spamu na swojej skrzynce. Wiem też, że mogę dać Ci więcej niż myślisz. Gratuluję Ci, że wybrałeś zawód Trenera. Jeszcze bardziej gratuluję, że chcesz być najlepszy na rynku. Zapisz się na mój newsletter, a obiecuje Ci, że przy Twoim 100% zaangażowaniu nic Cię nie powstrzyma i uciekniesz konkurencji. To Ty będziesz wyznaczał trendy.
Do usłyszenia.
Kasia F.

[mc4wp_form id=”1980″]

Lekarz mierzy ciśnienie

Trening z osobą z nadciśnieniem tętniczym – cz. II

Niniejszy artykuł stanowi II część. Jeśli chcesz przeczytać wcześniejszą, znajdziesz ją tutaj.

UWAGA: Niniejszy artykuł nie jest poradą medyczną. Podjęcie współpracy z osobą chorą na nadciśnienie tętnicze wymaga stałej współpracy z lekarzem prowadzącym oraz fizjoterapeutą.

Trening  z wysokim ciśnieniem krwi w praktyce

Trenerze, co zatem możesz bezpiecznie zalecić i wprowadzić w życie swojego podopiecznego?

Trening! Tak, trening!

TRENING AEROBOWY

W przypadku osoby z wysokim ciśnieniem, tak jak wspominałam wcześniej, aktywność fizyczna jest jednym z najlepszych lekarstw. Pływanie, trucht, aqua aerobik, skakanka, nawet wysokiej, bądź średniej intensywności trening interwałowy, bądź tlenowy są bez wątpienia wskazane. Przypominając, takie sesje treningowe powinny mieć miejsce przynajmniej pięć razy w tygodniu i trwać co najmniej trzydzieści minut lub sumarycznie trwać sto pięćdziesiąt minut tygodniowo. Jeśli kondycja podopiecznego nie umożliwia mu wykonywania treningu przez pół godziny ciągiem można zalecić mu krótsze sesje treningowe. Zatem śmiało zapoznaj swojego podopiecznego z maszynami cardio na swojej siłowni, te są dla niego jak lekarstwo! Maszyny cardio go nudzą? Zaproponuj mu wybrane zajęcia fitness, upewnij się, że dany instruktor będzie miał tę osobę na ‘oku’. Jeśli te również nie spełniają oczekiwań podopiecznego, sam zaproponuj mu trening personalny dopasowany do jego potrzeb, mający na uwadze zarówno jego upodobania jak i bezpieczeństwo.

TRENING SIŁOWY

Badania dowodzą, że odpowiednio dobrany trening siłowy ma również pozytywny wpływ na regulację ciśnienia krwi. W przypadku treningu siłowego z badań wynika, że zarówno trening z większą ilością powtórzeń ze lżejszym obciążeniem jak i trening na większych ciężarach, ale z mniejszą ilością powtórzeń powodują skoki ciśnienia krwi u osób ćwiczących i mają jednakowo dobre skutki w obniżaniu ciśnienia w stanie spoczynku u osób zmagających się z nadciśnieniem. Pamiętać należy jednak, że w przypadku podnoszenia większych ciężarów, ciśnienie krwi wzrasta bardziej niż w przypadku podnoszenia ciężarów mniejszych. Nie jest jednoznacznie powiedziane czy wynika to z samego ciężaru czy z powodu wstrzymywania oddechu przez ćwiczącego z czym wiąże się zwiększenie ciśnienia śródpiersiowego. Należy więc zwrócić uwagę na odpowiedni sposób oddychania podopiecznego i oduczenia go typowego dla osób początkujących -wstrzymywania oddechu. Kolejną zależną w przypadku treningu siłowego i jego wpływu na ciśnienie, jest długość wykonywania danej serii. Badania dowiodły, że jeśli czas wykonywanych serii jest podobny, bez względu na ilość powtórzeń i wielkość obciążenia reakcja presyjna jest podobna. Zatem jeśli czas serii z mniejszym obciążeniem, ale większą ilością powtórzeń jest równy czasowi serii z mniejszą ilością powtórzeń, ale znacznie cięższym ciężarem można liczyć się z taką samą reakcją organizmu na dany bodziec treningowy. Wielkość reakcji presyjnej będzie tutaj zależna od czasu wykonywania ćwiczeń, tak więc bezpieczniejszym wyborem zdaje się być seria dłuższa z mniejszym obciążeniem, która nie powoduje wstrzymywania oddechu. Kolejną kwestią, na którą należy zwrócić uwagę w treningu siłowym to pracujące grupy mięśniowe. Im więcej/większe grupy mięśniowe będą zaangażowane w wykonanie ćwiczenia tym większy jest skok ciśnienia. Ćwiczenia wielostawowe są genialnym sposobem na poprawę kondycji, angażują one wiele grup mięśniowych w jednym czasie, jednak warto tutaj zastanowić się nad długością serii, obciążeniem i ilością powtórzeń mając na uwadze wskazania, o których wspomniałam wcześniej.

Biorąc pod uwagę powyższe, możesz wprowadzić do Waszego planu trening siłowy, oczywiście stopniowo dozując i podnosząc jego intensywność zupełnie tak samo jak w przypadku osoby zdrowej.

Dostosuj plan działania dla maksymalnej korzyści z minimalnym ryzykiem.

Marta Jankowska Trener Personalny

Literatura:

Lamotte M, Niset G, Van de Borne P. The effect of different intensity modalities of resistance training on beat to beat blood pressure in cardiac patients. European Journal of Cardiovascular Prevention and Rehabilitation 2005, 12: 12-17.


Trenerze
Wiem, że masz dość spamu na swojej skrzynce. Wiem też, że mogę dać Ci więcej niż myślisz. Gratuluję Ci, że wybrałeś zawód Trenera. Jeszcze bardziej gratuluję, że chcesz być najlepszy na rynku. Zapisz się na mój newsletter, a obiecuje Ci, że przy Twoim 100% zaangażowaniu nic Cię nie powstrzyma i uciekniesz konkurencji. To Ty będziesz wyznaczał trendy.
Do usłyszenia.
Kasia F.

[mc4wp_form id=”1980″]

Dwie młode kobiety z kwiatkiem w dłoni

Menopauza u Podopiecznej Trenera Personalnego

W życiu każdej kobiety przychodzi moment kiedy zmieniające się środowisko hormonalne wycisza powoli funkcję rozrodczą. Jest to bardzo wyjątkowy czas, któremu może towarzyszyć wiele dolegliwości zarówno fizycznych jak i na podłożu emocjonalnym. Praca z kobietą w okresie menopauzy wymaga od trenera dużej wiedzy zarówno na temat stanu w jakim się ona obecnie znajduję oraz  leków, które zażywa.

Najczęstsze objawy menopauzy
  • Objawy naczynioruchowe

Aż dwie trzecie kobiet odczuwa uderzenia gorąca i poty w okresie menopauzy. Są to objawy występujące najczęściej. Mogą sprawiać  trudności ze snem, jeśli wystąpią w nocy. Niektóre kobiety mają uderzenia gorąca, które ledwo zauważają, podczas gdy inne mogą mieć tak silne i częste uderzenia gorąca, że ​​naprawdę wpływają na ich codzienne życie. Uderzenia gorąca trwają średnio około 3 minuty. Ich częstotliwość, nasilenie i czas trwania mogą być różne z dnia na dzień.[1]

Uderzenia gorąca występują u aż 55% kobiet, nawet przed wystąpieniem zaburzeń miesiączkowania, które definiują przejście do okresu  menopauzalnego a ich częstość i nasilenie zwiększają się, gdy kobiety przechodzą okres menopauzy, osiągając szczyt w późnym okresie przejściowym i zmniejszając  się w ciągu następnych kilku lat.[2,3,4]

Dokładna przyczyna nie została wyjaśniona. Najbardziej dostępna teoria mówi, że istnieje reset i zwężenie układu termoregulacyjnego w związku z fluktuacją lub utratą produkcji estrogenu. W przeszłości przypuszczano, że uderzenia gorąca są związane wyłącznie z spadkiem estrogenu. Nie ma jednak wyraźnej  zmiany stężenia estradiolu w surowicy podczas uderzenia gorąca.  Uważa się, że obniżony poziom estrogenu może obniżać poziom serotoniny i w ten sposób zwiększać ekspresję receptora 5-hydroksytryptaminy (serotoniny) (5-HT2A) w podwzgórzu. Następnie uwalniana jest dodatkowa serotonina, co może powodować aktywację samego receptora 5-HT2A. Ta aktywacja zmienia regulację temperatury i powoduje uderzenia gorąca.[5]

  • Dolegliwości ze strony układu moczowo-płciowego

Tkanki moczowo-płciowe są niezwykle wrażliwe na  wahania estrogenu występujące w okresie przed menopauzą i w trakcie. Utrzymujący się niski poziom  hormonu powoduje nieprzyjemne objawy. Oprócz atrofii pochwy może również wystąpić zwężenie i skrócenie pochwy oraz wypadnięcie macicy, co prowadzi do wysokiego stopnia dyspareunii( ból w czasie stosunku). Ponadto układ moczowy zawiera receptory estrogenowe w cewce moczowej i pęcherzu moczowym, a wraz z ewidentną utratą estrogenu pacjentki mogą doświadczyć nietrzymania moczu[6,7]- Twoja klientka może przyjść na trening, ponieważ przeczytała, że aktywność fizyczna i wzmacnianie mięśni dna miednicy może pomóc jej w tym konkretnym przypadku. Niekoniecznie zwierzając się z tego, że aktualnie jest w okresie menopauzy.

  • Zaburzenia snu i bezsenność

Najczęstszą przyczyną problemów ze snem w tym okresie są nocne uderzenia gorącą, które budzą kobiety w nocy. Kobiety, które zgłaszają nocne przebudzenie w związku z nocnymi potami, są kandydatkami do terapii hormonalnej. Jednak historia kliniczna nie zawsze jest tak prosta. Kobiety z zaburzeniami nastroju, szczególnie lęk i depresja, mogą mieć problemy z zasypianiem i / lub wczesnym przebudzeniem.

  • Zaburzenia nastroju

Chociaż depresja występuje częściej u młodych osób dorosłych, o szczytowym początku w czwartej dekadzie życia, istnieją dowody na to, że perimenopauza stanowi kolejny okres wrażliwości dla kobiet. Kilka dużych prospektywnych badań kohortowych wykazało zwiększone ryzyko pogorszenia nastroju podczas przejścia menopauzy i około 3-krotne ryzyko rozwoju epizodu dużej depresji w okresie okołomenopauzalnym w porównaniu z premenopauzą[8,9,10].

  • Przyrost masy ciała – głównymi przyczynami jest zmniejszenie lub nie podejmowanie aktywności fizycznej ze względu na dolegliwości oraz zaburzenia metabolizmu warunkowane pracą hormonalną.
  • Osteoporoza – charakteryzuje się zmniejszoną wytrzymałością kości, która predysponuje do zwiększonego ryzyka złamania .Wytrzymałość kości = gęstość mineralna kości + jakość kości.

Przebudowa kości to proces, w którym stara kość jest zastępowana nową kością. Normalny proces przebudowy kości składa się z pięciu faz: aktywacji fazy spoczynkowej, resorpcji, odwrócenia i formowania.

➢ W fazie aktywacji przebudowy osteoklasty są rekrutowane na powierzchnię kości.

➢ W fazie resorpcji osteoklasty wytwarzają kwasowe mikrośrodowisko między komórką a powierzchnią kości, rozpuszczając lub wchłaniając mineralną zawartość kości.

➢ W fazie odwracania osteoklasty przechodzą apoptozę, a osteoblasty są rekrutowane na powierzchnię kości.

➢ W fazie formacji osteoblasty następnie odkładają kolagen; to jest zmineralizowane, aby utworzyć nową kość.

W okresie menopauzy niedobór estrogenu upośledza normalny cykl, zwiększając aktywność resorpcji osteoklastycznej bez odpowiedniego zwiększenia aktywności osteoblastycznej, a zatem ilość resorbowanej kości jest większa niż ilość deponowana prowadząc do utraty kości netto.  Podczas pierwszej fazy menopauzalnej kobiety mają wyraźny ujemny bilans wapnia [11]

Co stosują kobiety w trakcie menopauzy? Przedstawię poniżej preparaty stosowane w celu złagodzenia objawów wg. podziału na skład:
  • Produkty sojowe i wyciągi z soi- działanie terapeutyczne oparte jest na powinowactwie izoflawonów do receptorów estrogenowych. Do izoflawonów zalicza się:
  • enisteinę,
  • daidzeinę,
  • glicyteinę, biochaninę A
  • formononetynę

Aby poznać dokładnie przyjmowaną grupę musimy poprosić naszą podopieczną o nazwę preparatu.

Najczęstsze działania niepożądane to wzdęcia, niestrawność i luźne stolce. Istotne jest również, że w USA i Kanadzie białko sojowe znajduje się na liście głównych alergenów.  Warto wiedzieć zwłaszcza jeśli u naszej podopiecznej występują objawy niepożądane, że na chwilę obecną badania nie wykazały większej skuteczności izoflawonów od placebo.

  • Pluskwica groniasta  Aktywne składniki pluskwicy groniastej nie zostały dokładnie poznane, a mechanizm jej działania pozostaje niejasny. Niemniej jest to najczęściej kupowany preparat ziołowy do zwalczania dolegliwości menopauzalnych.

Ze względu na zaobserwowaną hepatotoksyczność najczęstsze działania niepożądane to  ból brzucha, ciemne zabarwienie moczu lub żółtaczka.

  • Krynia- Produkt handlowy Crila jest sprzedawany jako lek łagodzący objawy menopauzy, jednak w dostępnej literaturze medycznej nie ma żadnych badań dotyczących skuteczności tego preparatu
  • Pochrzyn zawiera diosgeninę – prekursor steroidowy stosowany w produkcji steroidów syntetycznych. Z powodu potencjalnego szkodliwego działania ukrytych domieszek hormonów i braku danych dowodzących skuteczności nie zaleca się stosowania kremów z wyciągiem pochrzynu w celu łagodzenia objawy menopauzy.
  • Dzięgiel chiński W tradycyjnej medycynie chińskiej był używany jako składnik stabilizujący równowagę hormonalną kobiet oraz panaceum na dolegliwości ginekologiczne. Skuteczność dzięgla chińskiego nie została potwierdzona. Ponadto istnieje wiele obaw dotyczących bezpieczeństwa jego stosowania, w tym odnośnie do fotosensytyzacji, anty koagulacji i możliwego działania rakotwórczego.
  • Wiesiołek- Olej z wiesiołka (evening primrose oil– EPO) zaleca się w leczeniu wielu chorób zapalnych i autoimmunologicznych, w tym alergii, egzemy, zapaleń stawów, neuropatii cukrzycowej i mastalgii/ mastodynii, oraz zapalenia lub zespołu jelita drażliwego. W badaniach Wiesiołek okazał się nieskuteczny – w wyniku jego zastosowania odnotowano zmniejszenie częstości uderzeń gorąca o 1,0 dziennie w porównaniu ze zmniejszeniem o 2,6 dziennie w przypadku placebo[11]
  • Siemię lniane- jest bogatym źródłem lignanów – steroli polifenolowych, z których w wyniku przetworzenia przez mikroflorę bakteryjną jelit powstają enterodiol i enterolakton – słabe sterole estrogenowe. Badania wykazały zmniejszenie odczucia uderzeń gorąca. Jednak badanie nie zawierało grupy kontrolnej zażywającej placebo.
  • Żeń-szeń u kobiet stosujących żeń-szeń zaobserwowano nieco złagodzenie objawów menopauzalnych, jednak różnica ta nie była istotna statystycznie ,a poprawa dotyczyła tylko objawów depresyjnych, ogólnego samopoczucia i sprawności fizycznej, a nie uderzeń gorąca. Żeń-szeń nie wywiera wpływu na stężenie FSH, estradiolu, grubość endometrium ani wskaźnik dojrzałości i pH pochwy. Kim i wsp. porównali częstość uderzeń gorąca w przypadku stosowania czerwonego żeń-szenia koreańskiego i placebo, nie stwierdzając znamiennych różnic między grupami[12]
  • Chmiel Roślina wytwarza flawonoidy – 8-prenylonaringeniny, których aktywność estrogenową uważa się za większą niż aktywność pochodzących z soi izoflawonów.

Dotychczas przeprowadzono niewiele badań dotyczących chmielu, a uzyskane wyniki są sprzeczne.

Pozostałe preparaty nie potwierdzone rzeczowymi badaniami klinicznymi:

  • Pieprzyca peruwiańska
  • Kwasy tłuszczowe omega-3
  • Kora sosny
  • Ekstrakt z pyłków kwiatowych
  • Opornik
  • Rabarbar ogrodowy

Jeśli w waszych głowach rodzi się teraz pytanie jak to jest możliwe, że kobieta, która cierpi na dolegliwości związane z menopauzą ma dostęp do tylu specyfików, które działają słabo lub w ogóle? Otóż suplementy diety muszą spełnić tylko określone warunki, aby mogły być dopuszczone do rejestracji[13]. Nie wymagane są badania kliniczne potwierdzające skuteczność.

LEKI

Sól paroksetyny jest jedynym lekiem niehormonalnym zarejestrowanym przez  FDA do łagodzenia umiarkowanych i ciężkich menopauzalnych VMS( objawy naczynioruchowe-uderzenia gorąca), umożliwiającym uzyskanie wyraźnego zmniejszenia częstości występowania i nasilenia epizodów uderzeń gorąca oraz poprawę jakości snu, bez negatywnego wpływu na libido czy zwiększenia masy ciała.

Wybiórcze inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny oraz inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny

  • sól paroksetyny – 7,5 mg (preparat niedostępny w Polsce – przyp. red.),
  • paroksetyna – 10–25 mg,
  • citalopram – 10–20 mg,
  • escitalopram – 10–20 mg,
  • deswen lafaksyna – 100–150 mg oraz wenlafaksyna – 37,5–150 mg . Najpoważniejsze działania niepożądane obejmują myśli samobójcze, występujące rzadko w ciągu kilku pierwszych miesięcy stosowania. Mogą również powodować znaczące nudności i zawroty głowy, ustępujące po 1–2 tygodniach leczenia.

Gabapentynoidy

  • Gabapentyna- lek przeciwpadaczkowy stosowanym w neuropatii cukrzycowej i neuralgii po przebyciu półpaśca. Zmniejsza częstości i nasilenie uderzeń gorąca. Działania niepożądane obejmują zawroty głowy, drżenie i senność występujące w pierwszym tygodniu stosowania
  • Pregabalina- skutecznie łagodzi uderzenia gorąca. Działania niepożądane obejmują rzadko występujące myśli i zachowania samobójcze. Do pozostałych należą senność, zawroty głowy, zaburzenia równowagi i koordynacji ruchowej. Pregabalina może upośledzać pamięć i koncentrację.

Hormonalna terapia zastępcza- odsyłam do artykułu leki antykoncepcji

Preparaty zapobiegające długoterminowym skutkom ubocznym menopauzy- osteoporoza. Celowo przytoczyłam tylko jeden lek, który ma związek z objawami menopauzy. Leki stosowane w osteoporozie to temat na odrębny artykuł.

Raloksyfen– wybiórczy modulator receptora estrogenowego. Stosowany w celu i leczenia i zapobiegania osteoporozy u kobiet. Paradoksalnie najczęstszym objawem ubocznym jest rozszerzenie naczyń czyli uwaga- nasilenie objawów uderzenia gorąca. Dlatego trenerze zwróć uwagę czy Twoja podopieczna zażywa „lek na osteoporozę”

Drugim co do częstości występowania objawem ubocznym są objawy grypopodobne, skurcze kończyn dolnych i obrzęki obwodowe. Czy aby na pewno złe samopoczucie spowodowane jest waszym poprzednim treningiem?

Jak pomóc naszej podopiecznej?

  1. Technika chłodzenia– nasza podopieczna jak nikt inny będzie potrzebować odpowiedniej odzieży do ćwiczeń. Uderzenia gorąca potrafią sprawić, że w momencie ubranie staje się mokre. Czy dobrym rozwiązaniem byłoby posiadanie drugiego kompletu na zmianę?

Miejsce- szukaj do treningu możliwie jak najbardziej schłodzonego miejsca.

  1. Aktywność fizyczna– na chwilę obecną nie istnieją dowody naukowe na zmniejszenie uderzeń gorąca u kobiet podejmujących aktywność fizyczną. Powstały natomiast badania potwierdzające wpływ wysiłku fizycznego na wyzwalanie objawy naczynioruchowe[14]

Aktywnośc fizyczna wnosi jednak wiele korzyści dla kobiet w okresie menopauzy. Pozwala kontrolować masę ciałą, poprawia ogólne samopoczucie oraz pomaga utrzymać sprawność organizmu.

  1. Techniki oddychania
  2. Techniki relaksacyjne

 

Autor: Anna Jakubiec

Źródło:

  1. Grant MD, Marbella A, Wang AT, Pines E, Hoag J, Bonnell C et al. Menopausal Symptoms: Comparative Effectiveness of Therapies. Rockville: Agency for Healthcare Research and Quality; 2015 . [ PubMed ]
  2. Reed SD, Lampe JW, Qu C, et al. Premenopausal vasomotor symptoms in an ethnically diverse population. Menopause. 2014; 21 :153–158
  3. Gold EB, Colvin A, Avis N, et al. Longitudinal analysis of the association between vasomotor symptoms and race/ethnicity across the menopausal transition: Study of Women’s Health Across the Nation. Am J Public Health. 2006; 96 :1226–1235.
  4. Col NF, Guthrie JR, Politi M, et al. Duration of vasomotor symptoms in middle-aged women: a longitudinal study. Menopause. 2009; 16 :453–457.
  5. Freeman EW, Sammel MD, Lin H, et al. Symptoms associated with menopausal transition and reproductive hormones in midlife women. Obstet Gynecol. 2007; 110 :230–240.
  6. Santoro N, Komi J. Prevalence and impact of vaginal symptoms among postmenopausal women. J Sex Med. 2009; 6 :2133–2142
  7. Pastore LM, Carter RA, Hulka BS, et al. Self-reported urogenital symptoms in postmenopausal women: Women’s Health Initiative. Maturitas. 2004; 49 :292–303.
  8. Cohen L, Soares C, Vitonis A, et al. Risk for new onset of depression during the menopausal transition: the Harvard study of moods and cycles. Arch Gen Psychiatry. 2006; 63 :386–390.
  9. Bromberger JT, Matthews KA, Schott LL, et al. Depressive symptoms during the menopausal transition: the Study of Women’s Health Across the Nation (SWAN) J Affect Disord. 2007; 103 :267–272.
  10. Freeman EW, Sammel MD, Lin H, et al. Associations of hormones and menopausal status with depressed mood in women with no history of depression. Arch Gen Psychiatry. 2006; 63 :375–382.
  11. Chenoy R., Hussain S., Tayob Y., et al.: Effect of oral gamolenic acid from evening primrose oil on menopausal flushing. BMJ, 1994; 308: 501–503
  12. Kim H.S., Yoon Y.J., Lee J.M., et al.: A clinical study on the effect of red ginseng for postmenopausal hot flushes. J. Orient. Obstet. Gynecol., 2009; 22: 132–139
  13. https://gis.gov.pl/zywnosc/suplementy-diety-zywnosc-wzbogacana-i-specjalnego-przeznaczenia/wymagania-szczegolowe/71-suplementow-diety
  14. Freedman R.R., Krell W.: Reduced thermoregulatory null zone in postmenopausal women with hot flashes. Am. J. Obstet. Gynecol., 1999; 181: 66–70
Przejazd kolejowy

Dlaczego klienci nie przedłużają współpracy z Trenerem Personalnym (cz.2)

To już druga część tak tłumnie czytanego przez Was artykułu. Jeśli jeszcze nie widziałeś części 1 to odsyłam Cię do niego z tego miejsca, tak byś miał świadomość wszystkich błędów, które możesz nieświadomie popełniać w pracy z Podopiecznym. Nie owijając w bawełnę, przejdźmy do konkretów.

  1. Problemy zdrowotne.

Niby logiczne, jednak wielu Trenerów nie rozumie jak można przerwać treningi z powodu po prostu gorszych wyników badań. To co dla kogoś jest problemem, dla innego może być bułką z masłem i odwrotnie. Często mamy do czynienia z osobami, które gdy zrobią zalecane przez nas badania dochodzą do wniosku, że wolą zaprzestać treningów, bo nam nie ufają. Niestety mało który trener będzie miał w oczach Podopiecznego, więcej szacunku niż lekarz. Problemy zdrowotne ograniczają, sprawiają że nie mamy głowy do innych rzeczy. Niestety czasami w trakcie wykonywania ćwiczenia może się pojawić ból, który oczywiście nie zawsze jest wynikiem braku Twojej wiedzy, ale dla klienta jest to wystarczający “straszacz” by od Ciebie uciec.

  1. Problemy z klubem.

Zimna woda pod prysznicem, problemy z płatnościami, nieładnie pachnący klubowicz, brud, syf, kiła i mogiła. Znasz to? Możesz być najlepszym Trenerem pod Słońcem, ale jeśli klub nie za dba o swoich klubowiczów to niestety, ale jesteś na straconej pozycji. Im krótsza Wasza współpraca, tym większe ryzyko, że taki będzie właśnie powód zerwania współpracy.

  1. Niedopasowanie.

Znasz to uczucie? Na konsultacji wszystko super, jesteś szczęśliwy, sprzedałeś treningi, 2-3 spotkania i masz ochotę się powiesić – on również. Jesteśmy różni. Mamy do tego prawo. Nie musisz zmuszać się do pracy z każdym, no chyba że jest to dla Ciebie wyzwanie i kochasz to tak jak ja ;) Ja każdą osobę inną od siebie traktuje z fascynacją i jest ona dla mnie wyzwaniem, bo uwielbiam moc pacingu o którym bardzo często rozmawiam z Trenerami których prowadzę indywidualnie. Ja to jednak ja. Zasada jest prosta. Jeśli nie dopasujesz się wielopłaszczyznowo do klienta, a nadajecie na innych falach – odejdzie. Poczucie humoru, oddech, słowa, poziom kultury, ruchy gałek ocznych, tempo i intonacja mowy – to zabawa którą ja kocham, a która sprawia, że ludzie Nas uwielbiają. I powtarzam raz jeszcze NIE MUSISZ TEGO ROBIĆ.

  1. Brak szacunku dla czasu klienta

Odwoływanie, przekładanie treningów, notoryczne spóźnianie się, gadanie o sobie w trakcie spotkania. Jakże często widziane zachowania. Czy jeśli klient mówi, że rozumie to pozostaje to bez odbicia się na Waszej relacji? Nigdy w życiu !!! Takie rzeczy się pamięta. Oczywiście jeśli wiesz, że z powodów prywatnych tak się może zdarzyć, a klient na wstępie się na to zgodzi to nie musisz mieć do siebie pretensji.

  1. Nieuczciwość.

Manipulowanie ceną, dla każdego inna oferta, metamorfozy wyssane z palca, podrobione referencje, brak rzetelnego monitorowania efektów klienta, okłamywanie go, dbanie o niego tylko gdy zbliża się termin przedłużenia pakietu. Te i wiele innych zachowań to jedne z najcięższych grzechów Trenerów. Jak mam z Tobą pracować skoro tak mnie oszukujesz?

  1. Ocenianie i brak akceptacji

Trener: Niestety nadal masz nadwagę i widać że nie trzymasz diety do tego byłeś na imprezie i piłeś na niej a mówiłeś że będziesz przestrzegał moich zaleceń.

Podopieczny nie ma efektów bo faktycznie nie trzymał michy

Był na imprezie, bo ma ona wpływ na być może jego awans w pracy lub podpisanie jakiegoś kontraktu.

Pił, bo ta osoba piła

I jakby to powiedzieć

Nic Ci do tego.

Możesz wyrazić swoje zdanie na ten temat, ale absolutnie nie możesz oceniać.

  1. Brak zaspokajania pragnienia prestiżu

Wielu z Nas ma pragnienie prestiżu. Lepiej korzysta się z usług osób które mają zbudowaną solidną markę. Jeśli Trener nie działa marketingowo, nie szkoli się i nie rozwija to odchodzą klienci, którzy prawdopodobnie byliby z Nami bardzo długo. Jeśli stale nie podnosisz jakości swoich usług, nie stajesz się bardziej rozpoznawalny, ciężej będzie Ci utrzymać ludzi blisko siebie.

  1.  Problemy organizacyjne.

Brak konsekwencji, zapominanie o obietnicach, olewanie klienta, problemy z terminami, problemy z rezerwacją, przekładanie, bałagan w dokumentach. Nic tak nie irytuje jak wieczne problemy. Dobra organizacja to podstawa.

  1. Brak wspierania w chwilach niepowodzenia

Przyszedłem po pomoc, oczekuje wsparcia, zaangażowania, a nie tylko godziny razem na treningu. Oczekuje tego cały czas a nie tylko w sytuacji gdy kończy mi się pakiet – powiedział Twój klient.

  1. Obok jest ktoś lepszy

Ludzie zwracają na to uwagę. Jeśli widzą, że obok ktoś bardziej angażuje się w treningi, jeśli widzą że te treningi są ciekawsze – odejdą. Ludzie patrzą na innych.

  1. Cena

Nie będę się rozwodziła. To jedyna rzecz na którą nie chcę byś miał wpływ. Są ludzie którzy niezależnie od tego jak jesteś dobry, pójdą tam gdzie jest lepsza cena.

Ludzie odchodzą z różnych powodów. Prawda jest jednak taka, że możemy robić naprawdę wiele by z Nami zostali. Dbajmy o nich. Pamiętaj, taniej utrzymać stałego klienta niż pozyskać nowego :)

—————————————————————————————

Trenerze
Wiem, że masz dość spamu na swojej skrzynce. Wiem też, że mogę dać Ci więcej niż myślisz. Gratuluję Ci, że wybrałeś zawód Trenera. Jeszcze bardziej gratuluję, że chcesz być najlepszy na rynku. Zapisz się na mój newsletter, a obiecuje Ci, że przy Twoim 100% zaangażowaniu nic Cię nie powstrzyma i uciekniesz konkurencji. To Ty będziesz wyznaczał trendy.
Do usłyszenia.
Kasia F.

[mc4wp_form id=”1980″]

Tabletki antykoncepcyjne

Antykoncepcja u Twoich Podopiecznych

Niniejszy artykuł ma za zadanie poszerzanie wiedzy Trenerów Personalnych nt nazw leków, które są brane przez ich Podopiecznych i ich ewentualnych skutków niepożądanych, które mogą przeszkadzać w osiąganiu celów treningowych. Przypominamy, że proces zdrowienia powinien następować z udziałem różnych specjalistów.  Potraktuj ten artykuł jako poszerzenie swojej wiedzy, ale pamiętaj, że każda osoba z którą spotykasz się w swojej pracy, to odrębna historia.

Antykoncepcja – temat pozornie łatwy i dobrze znany. Czy trener personalny powinien poruszać ten temat ze swoją podopieczną? Czy to nie jest zbyt intymny temat? Biorąc pod uwagę ilość działań niepożądanych środków antykoncepcyjnych, odpowiedź nasuwa się sama.

Wyróżniamy następujące rodzaje antykoncepcji zawierające w składzie leki hormonalne:

  1. Wkładka wewnątrzmaciczna (IUD) z lewonorgestrelem
  2. Doustna tabletka antykoncepcyjna (DTA)
  3. Plastry przezskórne antykoncepcyjne
  4. Krążek dopochwowy
  5. Zastrzyki domięśniowe

Wszystkie wyżej wymienione metody zawierają substancje ,które w określony sposób regulują gospodarką hormonalną kobiet.

  1. Dezogestrel + etynyloestradiol – Jednofazowy doustny środek antykoncepcyjny.  Hamuje wydzielanie LH, zwłaszcza jej wyrzut w środku cyklu.
  2. Dienogest + etynyloestradiol – Połączenie hormonów w jednofazowym doustnym środku antykoncepcyjnym. Składnik estrogenny hamuje wydzielanie FSH i wtórnie dojrzewanie pęcherzyka dominującego w jajniku; stabilizuje endometrium, zapobiegając nieoczekiwanym krwawieniom, powoduje zwiększenie zawartości receptora progesteronowego w endometrium.
  3. Drospirenon + etynyloestradiol – Jednofazowy doustny środek antykoncepcyjny. Działanie jak wyżej.
  4. Etynyloestradiol + gestoden – Połączenie hormonów w jedno- lub trójfazowym doustnym środku antykoncepcyjnym opartym na progestagenie III generacji. Działanie jak wyżej.
  5. Etynyloestradiol + lewonorgestrel – Połączenie hormonów w jedno-, dwu- lub trójfazowym doustnym środku antykoncepcyjnym. Działanie jak wyżej.
  6. Etynyloestradiol + norelgestromin – Połączenie hormonów w jednofazowym przezskórnym systemie antykoncepcyjnym. Hamuje wydzielanie FSH i wtórnie – dojrzewanie dominującego pęcherzyka jajnikowego.
  7. Etynyloestradiol + norgestymat – Jednofazowy doustny środek antykoncepcyjny.
  8. Lewonorgestrel – Samodzielnie występuje jako środek służący do antykoncepcji postkoitalnej ( antykoncepcja „po”)
  9. Uliprystal (octan uliprystalu) – antykoncepcji postkoitalna ( antykoncepcja „po”)

Jeśli chodzi o punkt 8 i 9 są to preparaty stosowane w antykoncepcji po. W takiej sytuacji kobieta z pewnością nie przyjdzie na trening. Nie każe Ci również trenerze pytać o tak intymne rzeczy. Jak już się przekonałeś niejednokrotnie jeśli cos jest oczywiste to znaczy ,że nie jest. I tak właśnie pkt. 9 to środek stosowany również w leczeniu mięśniaków macicy.

Musimy jednak wiedzieć, że środki antykoncepcyjne to nie tylko zapobieganie ciąży[1]. Jest to dla nas istotne jak ukierunkować wywiad, by otrzymać informację od naszej podopiecznej, czy takie leki stosuje.

  1. Noretysteron (octan noretysteronu) – dostępny pod nazwą handlową:

W skojarzeniu stosowany jako środek antykoncepcyjny. Samodzielnie stosowany w przypadku wielu dolegliwości Twoja podopieczna może udzielić Ci negatywnej odpowiedzi na pytanie czy stosuje środki antykoncepcyjne. „Nie stosuje, bo nie mam miesiączki” (pierwotny i wtórny brak miesiączki).

Trenerze, pomimo tak delikatnego i intymnego tematu musisz dowiedzieć się więcej na temat cyklu swojej podopiecznej. Czy jest regularny, czy towarzyszą mu określone dolegliwości, czy między cyklami są niepokojące objawy- wiem nie jesteśmy ginekologami, ale spójrz na listę poniżej i zobacz w jakich sytuacjach Twoja podopieczna może stosować lek, o którym mowa.

  • krwawienia na tle zaburzeń czynnościowych,
  • zespół napięcia przedmiesiączkowego,
  • mastopatia,( zwyrodnienie tkanki gruczołowej piersi, torbiele piersi)
  • mastodynia, (ból i obrzmienie piersi)
  • bolesne i nieregularne miesiączkowanie,
  • endometrioza.

Twoja podopieczna nie stosuje antykoncepcji. Natomiast już niewiele czasu zostało do ślubu, stąd pracujecie nad tym, aby jej figura w sukni ślubnej była idealna. Ponieważ data ślubu pokrywa się niestety z terminem miesiączki Twojej klientki, więc za poradą swojego ginekologa postanowiła ją przesunąć- jak? Farmakologicznie stosując właśnie preparat z wyżej wymienionym składnikiem.

Możesz również pomyśleć ”na szczęście moja podopieczna już nie jest w wieku rozrodczym, więc ten artykuł nie jest mi potrzebny…” Na pewno?

  1. Dienogest + estradiol- Połączenie hormonów w czterofazowym doustnym środku antykoncepcyjnym lub w preparacie do ciągłej hormonalnej terapii zastępczej u kobiet po menopauzie. Hormonalna terapia zastępcza w leczeniu objawów niedoboru estrogenu u kobiet, będących ponad rok po menopauzie.
  1. Medroksyprogesteron Syntetyczna pochodna progesteronu o przedłużonym działaniu, silniejsza od niego w działaniu progestagennym i hamującym owulację

Temat menopauzy rozwinę w osobnym artykule, gdyż stosowane w tym czasie leczenie wychodzi poza tematykę środków antykoncepcyjnych.

Wiemy już ,że nasza podopieczna stosuje środki antykoncepcyjne  niezależnie od przeznaczenia. Na co powinniśmy zwrócić uwagę? Przybliżę teraz najczęstsze działania niepożądane, które mogą wpłynąć zarówno na jakość, jak i na efektywność treningu. Ze względu na dużą liczbę objawów niepożądanych podzielę je na układy.

  1. Układ nerwowy:
  • Ból głowy- od lekkiego do ciężkich migren z aurą, osłabieniem i wymiotami włącznie. Bądźmy ostrożni, gdy nasza podopieczna zgłasza ból głowy. Nasz trening zwłaszcza intensywny może wywołać migrenę, która potrafi pozbawić ją swobodnego funkcjonowania nawet przez 2-3 dni.
  • Zawroty głowy- samodzielne lub jako objaw rozwijającej się migreny.
  • Nerwowość i reakcje agresywne- kolejny trening a Twoja podopieczna złości się na każdą propozycję ćwiczenia? Rzuca hantelki i nie chce ćwiczyć? Dla Ciebie trenerze informacja- nie zwalczysz tego w tym dniu. To nie jest Twoja wina. Spróbuj zestawu ćwiczeń, które będą chętniej akceptowane przez podopieczną. Nie sprawi to, że nerwowość w danym dniu zniknie, ale może spowoduje, że się nie nasili.
  • Obniżenie nastroju- brak chęci i zaangażowania do ćwiczeń. Trudny do przeprowadzenia trening. Masz wrażenie, że Twojej klientce nie podoba się żaden zestaw ćwiczeń. Macha bezwiednie hantelkami. Nie chce z Tobą rozmawiać- nie lubi Cię? Nieprawda. Może ten dzień poświeć na relaksację, rozciąganie, rolowanie a może po prostu nauka oddechu?
  • Skurcze w kończynach dolnych- bardzo nieprzyjemny objaw utrudniający prawidłowe wykonywanie ćwiczeń. Zmniejsz ilość powtórzeń w serii. Zrób dłuższe przerwy. Wypróbuj rozciągania po każdej serii.
  1. Układ krążenia:
  • nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze- obserwujemy naszą podopieczną. Jak reaguje na ćwiczenia, na zmianę pozycji. Zarówno stopień zmęczenia jak i nagłe zaczerwienienie twarzy, uczucie gorąca. Pracujemy z osobą, u której może, ale nie musi rozwinąć się takie działanie uboczne stosowanych leków. Przede wszystkim czujność.
  • zakrzepowe zapalenie żył [2]- mówimy tutaj o ryzyku wystąpienia, dlatego ruch oraz unikanie zastoju w żyłach kończyn dolnych jest bardzo istotna dla naszej podopiecznej.
  • Tachykardia, kołatanie serca- Trenujecie już ponad miesiąc. Do tej pory wszystko było w porządku. Twoja klientka stosuje monitor aktywności. Od kilku treningów zauważyła, że jej tętno jest wyższe a po treningu, gdy kładzie się spać ma wrażenie kołatania serca. Przychodzi do Ciebie i mówi „musimy coś zmienić w treningu, bo ten jest chyba dla mnie zbyt intensywny”.  Nie skojarzy tego ze stosowaną antykoncepcją. Znam osobę, która stosując antykoncepcję narzekała na kołatanie serca. Holter 24-godzinny pokazał 2500 dodatkowych pobudzeni komorowych na dobę. Suplementacja, leki- nic nie pomagało. Pomogło dopiero odstawienie środków antykoncepcyjnych- uczulam Was.
  1. Układ pokarmowy – dolegliwości żołądkowe, nudności, wymioty, biegunka- wszystkie te objawy wyłączą nam podopieczną z treningu, więc zalecenie to odpocząć. Zwiększony apetyty- najbardziej uciążliwy skutek uboczny dla kobiet. Zwłaszcza tych, które próbują zredukować masę ciała. Istotne jest tutaj nasze wsparcie po to by podopieczna była z nami szczera. Okaż zrozumienie. Wiesz doskonale, że jej apetyt może być nasilony przez stosowane leki. Edukacja jak przeorganizować posiłki. Co zmienić w diecie?
  2. Skóra: trądzik, wysypka, wyprysk, ostudy, wypadanie włosów, rumień wielopostaciowy, świąd, nadmierne owłosienie, wirylizacja. Wszelkie objawy skórne mogą powodować obniżenie samooceny, a co za tym idzie rezygnację z treningu. Twoja klientka może wstydzić się, np. nadmiernego owłosienia. Jak sobie z tym poradzić? Czy trening w strefie zapewniającej jej komfort ( wydzielone pomieszczenie) sprawi, że Twoja podopieczna będzie ćwiczyć właśnie z Tobą? Czy z trenerem, który zabierze ją na strefę wolnych ciężarów, gdzie jest dwudziestu mężczyzn i dziesięć kobiet jak z okładki czasopisma?
  3. Układ rozrodczy/ układ moczowy – głównie chciałabym się skupić na trzech objawach, które mogą spowodować przerwy w treningach – ból piersi, krwawienia, stany zapalne dróg rodnych/dróg moczowych. Są to schorzenia, o których Twoja podopieczna może wstydzić się powiedzieć.
  4. Układ oddechowy: zapalenie zatok, astma, zakażenie górnego odcinka dróg oddechowych. Co możemy zrobić? Nie narażamy naszej podopiecznej na duże wahania temperatur. Nie zabieramy jej po rozgrzewce na trening do miejsca, w którym nad głową wieje nam klimatyzator.
  5. Narząd wzroku/słuchu:  zaburzenia widzenia/słuchu, zapalenie spojówek.
  6. Ogólne: uczucie zmęczenia, ból pleców, zmiana masy ciała, obrzęk kończyn dolnych, objawy grypopodobne.

Trenerze poznałeś właśnie kolejną grupę leków i towarzyszących jej objawów ubocznych. Mam nadzieję, że informację tu zawarte pomogą Ci lepiej przygotować się do pracy z Twoją podopieczną.

Autor: Anna Jakubiec

 Literatura:

  1. Noncontraceptive uses of hormonal contraceptives. Clinical Management Guidelines for Obstetrician-Gynecologists No. 110, January 2010

Obstetrics & Gynecology, 2010; 115 (1): 206–218

  1. Ryzyko zakrzepicy żylnej związane ze stosowaniem dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych – przegląd systematyczny z metaanalizą. B.H. Stegeman i wsp.BMJ, 2013; 347: f5298 doi: 10.1136/bmj.f5298

—————————————————————————————

Trenerze
Wiem, że masz dość spamu na swojej skrzynce. Wiem też, że mogę dać Ci więcej niż myślisz. Gratuluję Ci, że wybrałeś zawód Trenera. Jeszcze bardziej gratuluję, że chcesz być najlepszy na rynku. Zapisz się na mój newsletter, a obiecuje Ci, że przy Twoim 100% zaangażowaniu nic Cię nie powstrzyma i uciekniesz konkurencji. To Ty będziesz wyznaczał trendy.
Do usłyszenia.
Kasia F.

[mc4wp_form id=”1980″]

Nogi wystające z pralki

Żylaki u podopiecznych trenera. Jak zacząć pracę, by nie zaszkodzić?

UWAGA! Niniejszy artykuł ma na celu zwiększenie świadomości Trenerów Personalnych nt odpowiedzialności jaka na nich spoczywa przy prowadzeniu osoby, nawet z lekkimi dysfunkcjami. Przypominam, że absolutnie po konsultacji taka osoba, o ile nie była przed, powinna udać się do zaufanego fizjoterapeuty oraz lekarza, a Trener powinien być z nimi w stałym kontakcie i wspólnie uzgodnić strategię treningową!!! Zalecenia w tym artykule są bardzo ogólne. Pamiętaj by ZAWSZE skonsultować się z osobami które wymieniłam wyżej.

O trenerze, który nie pojechał na wakacje (jak ćwiczyć z osobą, która ma żylaki i nie sprawić by wylądowała na stole operacyjnym).

Zrobiłam research w badaniach. Czy wiedziałeś, że przewlekła niewydolność żylna występuje u 32,4 do 51,3% kobiet oraz 27,8 do 30,2% mężczyzn? Zastanawiałeś się czy może na to schorzenie cierpieć Twój podopieczny? Czy wiesz z jakimi objawami się to wiąże?

Wyobraź sobie, że przychodzi do Ciebie pani, na potrzeby artykułu nazwijmy ją panią XX. Pani XX ma nadwagę, pali papierosy, pracuje w gastronomii (stoi po 12 lub więcej godzin), a do tego wspomina Ci, że jej mama zmarła na zawał serca. Chce ćwiczyć, żeby trochę schudnąć i ogólnie lepiej się czuć. Zaraz skarży Ci się, że bolą ją nogi (w domyśle twierdzisz, że to pewnie dlatego, że długo stoi i już). I tyle. Nic więcej nie mówi. I co? I takie jej prawo.

Skąd ona ma wiedzieć, że zaczyna się jakiś głębszy problem dot. PChŻ (przewlekłej choroby żylnej). Nie zapytałeś. Jeden tydzień spoko, drugi i trzeci też – kasa się zgadza, planujesz wakacje na Krecie.  W czwarty i piąty dokładasz ciężar, pani XX chciała przyszpanować i podniosła naprawdę dużo, a w szóstym tygodniu nie pokazała się na spotkaniu.

Dlaczego?  (zanim przejdziesz dalej – zastanów się ☺)

Otóż pani XX jest w szpitalu na operacji usunięcia żyły odpiszczelowej. Po operacji dostaje zakażenia. W najlepszym wypadku zrezygnuje z treningów, a w najgorszym może nawet umrzeć. Gdzieś się doczytałam, że istnieje ten 1% możliwości, że tak się stanie (i to w karcie zgody na operacje).

Pani XX po prostu zapomniała, że gdzieś tam z tyłu pod kolanem miała jakieś zgrubienie, ale nie zwracała na to uwagi, bo w końcu cały dzień pracuje w długich spodniach, a jak wraca do domu to mąż już dawno śpi.

A mówią, że żylaki to nic strasznego…

Możesz pomyśleć, że przesadzam. Przyznaję, że przesadzam. Życie jednak pisze różne scenariusze i nigdy nie wiesz czy np nie przytrafi się ona właśnie Tobie. Historia, którą Ci przedstawiłam jest naprawdę mało prawdopodobna.

Jednak wyobraź sobie drugi scenariusz. Ta sama pani przychodzi do Ciebie na konsultację. Informacja o bólu nóg otwiera Ci szufladkę w głowie – „A co jeśli to pajączki, albo jakieś żylaki, albo w ogóle coś gorszego?”. I wtedy zaczynasz dopytywać. Nagle przypomina sobie o tym, że faktycznie ma zgrubienie na łydce. Czasami boli. Odsyłasz do lekarza (Tak, do lekarza! Trenerom poprzewracało się w głowach… Pamiętaj, że lekarz jest ZAWSZE szefem, ale lekarzy na świecie mnóstwo, więc zawsze można poradzić się kilku specjalistów). Lekarz zapisuje odpowiednie rajstopy albo podkolanówki dla pani XX, zapisuje też leki.

Najliczniejszą grupę leków stosowanych w tym celu stanowią preparaty pochodzenia roślinnego, np. diosmina (czasami może powodować bóle brzucha czy nudności, więc trzeba pamiętać o tym podczas treningu). Trenujesz z panią XX, bo Ci zaufała.

Żylaka nie cofasz, ale zapobiegasz kolejnym. Nogi bolą mniej, chcąc nie chcąc pani XX schudła. Jest zadowolona. Pomogłeś jej! Poleca Cię sąsiadce, bo sąsiadka w ciąży i też nogi zaczynają boleć i puchnąć.

Teraz odpowiedz sobie na pytanie.

Czy warto było dowiedzieć się więcej o tej pani podczas konsultacji? Czy pojechałbyś na wakacje wiedząc, że przyczyniłeś się do jej śmierci?

Wiemy już, że podczas konsultacji kwestionariusz medyczny jest niezbędny. O co w takim razie pytać, żeby dowiedzieć się czy pani XX ma przewlekłą niewydolność żylną, jeśli sama nie wie, że to jej dotyczy?

Po pierwsze – zadawaj masę pytań. Jeżeli powiedziała Ci, że bolą ją nogi to znaczy, że coś się w jej organizmie dzieje.

  • Kiedy nogi bolą? (rano/wieczorem)
  • Jaki to rodzaj bólu?
  • Czy ktoś z bliskich miał taki problem?
  • Czy zalicza się do grupy ryzyka? Nosi ciasne ubrania, była w ciąży, uprawiała/uprawia sporty wymagające ucisku na brzuch i podnoszenia ciężkich przedmiotów, cierpi na chroniczny kaszel lub zatwardzenie (naprężanie powoduje silne wsteczne ciśnienie w żyłach nogi), w pracy siedzi z założoną nogą na nogę, jest otyła? Czy pije alkohol, pali papierosy, ZAŻYWA LEKI ANTYKONCEPCYJNE? Wszystko co utrudnia lub eliminuje możliwość pompowania krwi przez mięśnie – długie stanie lub siedzenie, noszenie wysokich obcasów.
  • CZY BYŁA Z TYM U LEKARZA? – Trenerzy nie są lekarzami, należy takiego delikwenta od razu odesłać na badania.
  • Od kiedy męczy ją ta dolegliwość?
  • Jak sobie radzi z bólem?

Pani XX była u lekarza – wróciła do nas i co dalej? Dostała przepisane leki, o których wspomniałam wyżej, polecił jej również, żeby chodziła w pończochach uciskowych.

Odwieczne pytanie – ćwiczyć z czy bez nich?

Pomyślmy, skoro pończochy mają za zadanie wspomaganie zastawek żylnych, to czy podczas ćwiczeń się to nie przyda? Podczas poruszania kończyną dolną, pończochy tworzą zewnętrzną barierę dla mięśni, co zwiększa skuteczność mechanizmu pompy mięśniowej. Jeśli umocni Cię w tym przekonaniu opinia lekarza – pytałam chirurga czy warto ćwiczyć z pończochami, odpowiedział, że nawet trzeba ☺.

Czego NIE powinna robić pani XX na treningu?

Z pewnością nie powinna dopuszczać do zwiększenia ciśnienia tłoczni brzusznej, co z tym idzie – nie powinna podnosić dużych ciężarów (generalnie mówi się, że trening siłowy jest przeciwwskazany, jednak wszystko zależy od stanu danej osoby). Ktoś mi teraz powie „A ja znam takich co mają żylaki i dźwigają masę żelastwa, startują w trójboju i mają się świetnie.” – okej,  od każdej grupy są wyjątki, dziś piszę o normalnych śmiertelnikach, a nie sportowcach. O jakich ćwiczeniach mówimy? Między innymi: przysiad ze sztangą, martwy ciąg, podciąganie się na drążku, ohp – wszystkie ćwiczenia, które zwiększają tłocznię brzuszną (zauważcie, że w większości są to ćwiczenia w pozycji stojącej). Ćwiczenia na maszynach oporowych też proponuje odstawić – są lepsze ćwiczenia dla osób z żylakami, głównie dlatego, że w większości podczas wykonywania ćwiczeń na maszynach się siedzi.

Dlaczego nie powinno się dopuszczać do tego zwiększonego ciśnienia? Otóż dlatego, że wtedy jest automatycznie więcej pompowanej krwi do kończyn, przy przewlekłej chorobie żylnej zastawki żylne są niewydolne – jak mają sobie poradzić z taką ilością krwi?

W pewnym źródle spotkałam się jeszcze z tym, że nie powinno się dużo skakać przy PChŻ, co też miałoby swoje uzasadnienie medyczne podobne jak wyżej, czyli wskoki na skrzynię czy skakanka też odpadają.

Pani XX nie powinna stosować rolowania jako formy rozgrzewki czy też mobilizacji po treningu – może to być dla niej po pierwsze bolesne (nie bolesne w tym dobrym tego słowa znaczeniu), a po drugie mechaniczny nacisk na żylaki nie jest wskazany – dlaczego dodatkowo utrudniać zastawkom żylnym pracę?

Czego nie powinna robić pani XX na co dzień?

Nie powinna zaniedbywać stanu swojej skóry, nie powinna przebywać długo w pozycji stojącej czy też siedzącej. Jeśli już tak się dzieje to po przyjściu do domu, albo w jakiś przerwach w pracy, powinna unosić kończyny nad poziom serca.

Co POWINNA robić pani XX?

  • Ćwiczyć ☺. Poza zwróceniem uwagi na pewne aspekty, o których wspomniałam wyżej, nasza pani może robić prawie wszystko. Wyglądu nóg supermodelki jej nie zwrócimy, ale możemy zrobić naprawdę dużo, żeby nie musiała się kroić na stole operacyjnym.
  • Przede wszystkim uruchamiamy pompę mięśniową w obrębie kończyn i skupiamy się też na ćwiczeniach oddechowych, w końcu układ krążenia ściśle wiąże się z układem oddechowym. Pompa mięśniowa jest jednym z czynników wpływających na powrót krwi żylnej do serca, głównie w kończynach dolnych. Jest to zjawisko dośrodkowego przesuwania krwi żylnej wywołane przez zwiększone ciśnienie w tkankach otaczających żyły.
  • W treningu unikasz dużych ciężarów, ale robisz z nią bardziej spokojne ćwiczenia z obciążeniem własnego ciała, od pozycji niskich do wysokich.
  • Zalecasz dużo spacerów w dni wolne, ale też, żeby budziła tego męża jak wraca z pracy… oczywiście po to, żeby pójść na basen! ☺ A jak wróci ze spaceru czy „basenu” to proponuję unieść kończyny nad poziom serca, aby wspomóc ich przepływ krwi.
  • Moją propozycją jest również mierzenie tętna i ciśnienia (jeśli masz taką możliwość) i prowadzenia księgi medycznej.

Przykład ćwiczeń dla pani XX:

  1. Rozgrzewka całego ciała, najlepiej zacząć w tym przypadku od krótkiej bieżni, żeby bodźce były umiarkowane. Standardowa rozgrzewka wszystkich stawów już wstępnie pobudzi pompę mięśniową.
  2. Ćwiczenia zaczynamy od pozycji niskich, jak np. leżenie tyłem. W takiej pozycji pani XX może wykonywać ruchy zginania i prostowania stopami, później można do tego dołączyć taśmę typu Thera-Band (owinąć lekko dookoła stopy i to samo robić z lekkim obciążeniem). Pozycje niskie są o tyle ważne, że po pierwsze nasz trening powinien być usystematyzowany i konkretny. Chodzi o to by nie zmieniać osobie cały czas pozycji i po drugie minimalizować ryzyko, że ktoś nam po prostu zemdleje albo zrobi mu się słabo (biorąc pod uwagę, że jest to niewydolność żylna to tak może się stać, a do tego osoba może mieć np nadciśnienie, co będzie dodatkowym czynnikiem zwiększającym ryzyko omdlenia).
  3. Dalej dobrze sprawdzi się unoszenie bioder leżąc na macie, jednak pamiętaj o tym żeby nie robić dużego (poniżej 90 stopni) zgięcia w kolanie (w dole podkolanowym powinno zostać miejsce dla naczyń).
  4. Wszystkie ćwiczenia w klęku podpartym – prostowanie nóg, ramion, odwodzenie nogi.
  5. W pozycji stojącej można też robić wspięcia na palce. Przysiady do 90 stopni zgięcia, bez obciążeń, albo z piłką opartą o ścianę.
  6. Pomiędzy ćwiczeniami wplatajcie ćwiczenia oddechowe, takie jak wdech z unoszeniem rąk, wydech z ich opuszczeniem. Zwróć też uwagę na prawidłowy oddech podczas ćwiczeń.
  7. Na koniec zwróć uwagę na wyciszenie organizmu po ćwiczeniach, najlepiej położyć panią XX na ziemi z nogami na piłce na parę minut – wspomagamy wówczas żyły.

Oprócz ćwiczeń z trenerem, pani XX może sobie pójść na Pilates czy Jogę ☺ Jeśli chce chodzić na jakiekolwiek inne ćwiczenia to niech chodzi, ale zanim pójdzie niech skonsultuje to z Wami. Raczej przeciwwskazane jest kolarstwo górskie ze względu na ułożenie ciała podczas uprawiania tego sportu.

Swoje zastosowanie tutaj też ma Nordic Walking, ogólnie spacery, basen. Jak to nazywają w Internecie – „gimnastyka ogólnorozwojowa”.

Są osoby, które nie mają zielonego pojęcia na temat swojego ciała. Po prostu się tym nie interesują. Na pewno znasz przypadki z programów lifestylowych, jak ludzie hodowali sobie wielkie guzy, które zaczynały żyć własnym życiem. Jeśli ktoś nie przejął się czymś takim to myślisz, że żylak go zaniepokoi ? Warto edukować swoich podopiecznych. Głęboko w to wierzę i będę tego bronić jak lew.

Martwi mnie to, że 90% Internetu  twierdzi, że nie można ćwiczyć na siłowni czy siłownia jest przeciwwskazana jeśli ktoś ma żylaki, itp. Zastanawiałeś się ile osób, które do Ciebie trafia (albo właśnie nie trafia) czyta takie głupoty? Zapewniam, że duża większość. Mnie też to nie ominęło, dlatego edukuj siebie i osoby, z którymi ćwiczysz. Może nawet wtedy, jak któraś z koleżanek pani XX już będzie wiedzieć o tym, że choruje na przewlekłą niewydolność żylną i przeczyta na jakimś portalu o tym, że siłownia jest zła, to i tak do Ciebie przyjdzie. Przyjdzie, bo wie, że przeczytała jedną wielką bzdurę w Internecie ☺.

Autor: Alina Sitek

Literatura:

Traczyk W.: Fizjologia człowieka w zarysie, Warszawa 2013

https://www.researchgate.net/profile/Robert_Dymarek/publication/273465627_Physiotherapy_potentials_improve_the_calf_muscle_pump_function_in_chronic_venous_insufficiency/links/5620283c08aed8dd194045f1.pdf

http://ptfarm.pl/pub/File/FP/2_2009/patofizjologia_rozwoj_zylakow.pdf

http://www.wp.ajd.czest.pl/kultura-fizyczna/uploads/KF%202017/Kultura%20fizyczna%2016_3_druk%20(1).pdf#page=139

https://journals.viamedica.pl/problemy_pielegniarstwa/article/view/35828/26544

http://m.pmurz.rzeszow.pl/PDF/2005/1/15_z1_2005.pdf

—————————————————————————————

Trenerze
Wiem, że masz dość spamu na swojej skrzynce. Wiem też, że mogę dać Ci więcej niż myślisz. Gratuluję Ci, że wybrałeś zawód Trenera. Jeszcze bardziej gratuluję, że chcesz być najlepszy na rynku. Zapisz się na mój newsletter, a obiecuje Ci, że przy Twoim 100% zaangażowaniu nic Cię nie powstrzyma i uciekniesz konkurencji. To Ty będziesz wyznaczał trendy.
Do usłyszenia.
Kasia F.

[mc4wp_form id=”1980″]

Nowoczesne wnętrze

Pokój zwierzeń

Konsultacja to dopiero początek….

Dobrze przeprowadzona konsultacja jest krokiem milowym w pracy z klientem. Każdy ma w sobie pewne obawy dotyczące jej zakończenia. Każdy jednak chce nawiązać współpracę z nowym podopiecznym. Ten tekst ma Wam pokazać jak ważne jest zaaranżowanie odpowiedniej przestrzeni, by rozmowa miała jak największe prawdopodobieństwo sukcesu.

Zawsze zwracam uwagę na to, że każdy z nas jest przedstawicielem jednego z systemów reprezentacyjnych. Na pewno zdajecie sobie sprawę z tego, że u każdej z osób dominuje jeden ze zmysłów. Rozróżniamy 3 główne typy: wzrokowcy, słuchowcy i kinestetycy. Dlaczego to takie ważne? Niewielu z nas jest w stanie w ciągu kilku pierwszych sekund zorientować się z kim rozmawia. Jak to się ma do pokoju konsultacji? Naszym zadaniem jest oddziaływanie na jak największą liczbę zmysłów.

Należy pamiętać o tym, że podczas konsultacji osoby będą nam mówić o bardzo intymnych sprawach. Stąd optymalnym miejscem do przeprowadzania konsultacji byłoby osobne pomieszczenie. Ważne, by mieć to na uwadze w momencie otwierania własnego studia treningowego.

W mojej opinii powinny się w nim znajdować: okrągły stół, wygodne fotele lub krzesła (3), miejsce na kartoteki klientów, lustro, ekspres do kawy, wizytownik, tablice anatomiczne, model kośćca człowieka, fałdomierz, waga (może to być analizator składu ciała), miarka do obwodów, komputer, dokumenty do prowadzenia konsultacji.  Oczywiście jest to model optymalny. Jednak doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, że nie w każdym miejscu, w którym oferuje się treningi personalne, istnieją takie możliwości.

Wróćmy więc do wcześniej wspomnianych systemów reprezentacyjnych. Wzrokowcy będą zwracali szczególną uwagę na wyposażenie pokoju. Niewątpliwie wpływa to na naszą autentyczność, wiarygodność i autorytet. Stąd też im bardziej profesjonalnie będzie wyglądało takie miejsce, tym lepiej. Im więcej będzie w nim modeli i tablic przedstawiających konkretne przykłady, tym bardziej będziemy mogli trafić do Klienta. Dla słuchowców ogromne znaczenie będą miały dźwięki dominujące w tym miejscu. Moim zdaniem, dobre wrażenie zostawiają stłumione odgłosy dobiegające z siłowni. Klient nie czuje się wówczas jak np. w konfesjonale, ale jednocześnie, nie zakłóca się atmosfery panującej podczas konsultacji. W odniesieniu do kinestetyków, warto pamiętać o świeżym powietrzu w pomieszczeniu, oraz zwróć szczególną uwagę na materiały, z jakich wykonane są detale.